Recenzja: Dwie strony medalu

Cześć! 

Na tę książkę natrafiłam przypadkiem w bibliotece. Moją uwagę zwróciła nie tylko okładka, ale i opis. Od razu wiedziałam, że ta pozycja jest warta uwagi. Nie pomyliłam się, bo jakiś czas później ponownie sięgnęłam po tę powieść. 

  

"Dwie strony medalu" to książka, która skupia się na dwóch przyjaciołach. Od pierwszych stron powieści poznajemy Michała i Adama. Chłopcy znają się od najmłodszych lat i są dla siebie jak bracia. Są jednak zupełnymi przeciwnościami. Michał pochodzi z bogatego domu - matka jest prawnikiem, ojciec renomowanym lekarzem. Natomiast młody Bogucki wychowany został w duchu katolickich wartości. Adam z kolei uchodzi za młodego buntownika, krzywdzącego kobiety oraz lubiącego imprezy, a także używki. Punktem zwrotnym w jego życiu jest znajomość z Alicją. Czarnecki zakochuje się w niej bez pamięci, jednak ich związek kończy ogromna tragedia. Powieść jest napisana bardzo lekko, co pozwala czytelnikowi szybko się wciągnąć. Czytałam ją już dwukrotnie i za każdym razem zainteresowanie fabułą było ogromne. Akcja skonstruowana jest w taki sposób, że zaskakuje odbiorcę, jak również skłania do refleksji nad własnym życiem. Nie toczy się zbyt szybko, niemniej jednak odbiorca chce natychmiast się dowiedzieć, co wydarzy się po przewróceniu strony, czy w kolejnym rozdziale. Dodatkowo wątki rozgrywają się w Polsce, kilka lat wstecz. Zaskakujący jest też punkt kulminacyjny, który wręcz szokuje odbiorcę. 

Debiutancką powieść Jana Michalskiego czytałam z zapartym tchem. Z kolei fabuła zaskakuje wieloma wydarzeniami. Mimo, że jej akcja związana jest z poważnymi kłopotami głównych bohaterów, nie można oderwać się od czytania. Spokojnie mogę powiedzieć, że powieść jest warta uwagi i myślę, że znajdą się tu osoby, które po nią sięgną. 

Pozdrawiam, 

Marzena